یک موتور احتراق داخلی (internal combustion engine) سیستمی است که احتراق سوخت‌های فسیلی نظیر بنزین، گازوئیل و گاز مایع در محیط بسته‌ای به نام محفظه‌ی احتراق (combustion chamber) صورت می­گیرد. واکنش سوختن با تولید گرمای بسیار زیاد منجر به افزایش دما و فشار در محفظه احتراق گشته و بعد از انفجار در محفظه احتراق، سیال منبسط میشود. در عمل، هوای مورد نیاز از طریق ورودی هوا به داخل موتور مکیده می شود که پیش از ورود به منیفولدِ ورودی هوا، جریان آن توسط سنسوری به نام مَف سنسور (MAF Sensor) سنجیده می شود. این مسیر هوا خود به 4 تا 8 مسیر مجزا تقسیم شده که هر کدام از آنها به یکی از محفظه های احتراق استوانه ای در موتور خودرو منتهی می شود. در طول این مسیر، هوا با سوخت مخلوط شده و با ایجاد جرقه توسط شمع، این مخلوط در محفظه احتراق منفجر میشود.

سیستم‌های جرقه‌ای نوع بنزینی (Electrical/Gasoline-type ignition systems) با کمک یک باتری برای ایجاد جرقه‌ با ولتاژ بالا کار می‌‌کنند. مخلوط سوخت و هوا در سیلندر موتور، فشرده و با یک جرقه منفجر می‌شود. باتری در طول کار موتور مدام شارژ می‌گردد. فشار مخلوط سوخت و هوا در محفظه موتور گاهی تا 12 بار می‌رسد.

با پيشرفت جوامع بشري و نياز بيشتر به استفاده از موتورهاي احتراق داخلي در صنايع گوناگون به ويژه صنعت حمل و نقل تلاشهاي گسترده اي براي بهينه سازي عملكرد اينگونه موتورها به منظور كاهش آلايندگي و افزايش بازده صورت گرفته است. از این رو به منظور برآورد استاندارد هاي کاهش آلاينده هاي خروجي از موتور، بيشترين تمرکز بر روي سامانة پاشش سوخت ميباشد. با سختگيرانه تر شدن مقررات آلاينده ها نظير هيدروکربنهاي نسوخته UHC اکسيدهاي نيتروژن NOx منوکسيد کربن COو ذرات PM  به علاوة مسائل اقتصاد سوخت، سازندگان موتورها وادار به استفاده از فنآوري هاي سوخت رساني نوين براي دست يافتن به اين اهداف شده اند.

  • در موتورهای کاربراتوری، نقطه ای که سوخت به هوا اضافه می شود پیش از دریچه گاز قرار داشت
  • در موتورهای مجهز به سیستم تزریقِ تک نقطه ای  جایی که سوخت به هوا اضافه میشود به داخل منیفولدِ ورودی هوا انتقال داده شد
  • در موتورهای مجهز به سیستم تزریقِ چند نقطه ای این نقطه به صورت مستقل برای هر سیلندر و به مسیر ورودی مجزای همان سیلندر منتقل شد
  • در سیستم تزریق مستقیم، این سیر تکاملی یک مرحله فراتر رفته و انژکتور به داخل محفظه احتراق انتقال میابد. همین موضوع سبب شده سیستم تزریق مستقیم یا همان GDI، نسبت به سیستم های قبلی مزایایی داشته باشد. مثلا با انتقال انژکتور به داخل سیلندر، کامپیوتر خودرو می تواند میزان سوخت اضافه شده در مرحله مکش را با دقت بیشتری کنترل کرده و مخلوط سوخت و هوا را بهبود بخشد. این موضوع موجب ایجاد انفجاری تمیزتر، کاهش اتلاف سوخت و افزایش قدرت خواهد شد.

یک موتور دیزل هوا را وارد کرده، آنرا متراکم و سپس سوخت را به داخل هوای متراکم تزریق می کند. گرمای حاصل از متراکم شدن هوا موجب مشتعل شدن خود به خودی سوخت می شود. نسبت تراکم بالای موتور دیزل منجر به بهتر شدن بازده می شود. موتور دیزل از تزریق سوخت مستقیم استفاده می­ کند بدین معنا که سوخت را مستقیماً به داخل سیلندر می پاشد. این نکته قابل توجه است که موتور دیزل شمع ندارد. آنها پس از مکش هوا و متراکم کردن آن، سوخت را مستقیماً به داخل محفظه احتراق تزریق می کنند ( تزریق یا پاشش مستقیم) و در نتیجه گرمای حاصل از متراکم شدن هوا موجب مشتعل شدن سوخت در یک موتور دیزل می شود. مزیت این موتورها نسبت به موتورهای بنزینی شامل  بازده بیشتر،  مدت کارکرد بیشتر، آلایندگی مونو اکسید کربن و دي اکسید کربن کمتر، گشتاور و عملکرد بالاتر نسبت به موتورهاي بنزینی است. در عین حال معایبی از جمله آلایندگی ناکس و سوت (دوده)، هزینه بالاتر، سنگین تر و سر و صداي بیشتری دارند.

بیشتر سوخت‌های حال حاضر از هیدروکربن‌ها بویژه نفت خام مشتق می‌شوند. این سوخت‌ها شامل بنزین، گازوئیل، گاز طبیعی و گاهی پروپان هستند. اکثر موتورهای درون‌سوز که برای سوخت بنزین طراحی شده‌اند می‌توانند با تغییر کمی در قطعات سوخت‌رسانی، با گاز طبیعی یا میعانات گازی نیز کار کنند. زیست‌سوخت‌ها مانند اتانول و بیودیزل (بایودیزل از روغنهاي گیاهی و چربی حیوانی از طریق فرآیند استري شدن تبادلی بدست می آید) نیز در این موتورها قابل استفاده‌اند. حتی برخی از موتورها را می‌توان با هیدروژن راه‌اندازی کرد.

یکی از مهمترین راهکارهای کاهش آلاینده های حاصل از سوخت های فسیلی که امروزه مورد توجه مسئولین و خودرو سازان نیز قرار گرفته است، استفاده از گاز طبیعی بعنوان جایگزین بنزین و گازوییل است. اما عمده ترین مشکل استفاده از گاز طبیعی فشرده بصورت مطلق برای خودرو، توان پایین آن خودرو و کم بودن پیمایش موتور گاز سوز نسبت به موتور بنزینی است و از این رو خریداران خودرو به سمت خرید خودروهای بنزینی سوق پیدا می کنند. سهم بیشنر آلاینده انتشار یافته از خودروها نیز متعلق به موتورهای بنزینی و دیزلی است. میزان محصولات احتراقی حاصل از سوختن بنزین بر اساس دما و فشار احتراق و همچنین ترکیب درصد سوخت اولیه تعیین می­شود. اما بطور کلی این محصولات شامل هیدروکربن های نسوخته، دی اکسید کربن، منوکسید کربن و اکسیدهای نیروژن (گاز ناکس) هستند.

تکنولوژی کربن زدایی با پاکسازی ترکیبات هیدروکربنی و دوده که در جداره داخلی موتور، پیستون ها، شمع، سیلندر و غیره رسوب کرده اند موجب عملکرد مطلوب این قطعات شده و همچنین با پاکسازی سنسور اکسیژن و افزایش دقت در تنظیم دبی هوا/سوخت، کاهش مصرف سوخت را در پی دارد. بعلاوه، يکي از عواملي که امروزه اثر مهمي بر عملکرد موتور و بهبود احتراق دارد، فشار پاشش سوخت ميباشد که با پاکسازی انژکتورها، میتوان تاثیر چشمگیری بر عدم کاهش فشار پاشش داشت.

این دستگاه که بصورت پرتابل طراحی شده است از طریق تغذیه موتور درونسوز با مخلوطی از گازهای موثر در کربن زدایی، کلیه دوده، ترکیبات کربنی و ذرات بخا مانده از احتراق را از درون موتور، کاتالیزور و بخش اگزوز، پاکسازی کرده و آنها را بصورت دی اکسید کربن، دوده و بخار آب از اگزوز خارج میکند. اطلاعات تکمیلی را در کاتالوگ دستگاه مشاهده نمایید

در تکنولوژی کربن زدایی از طریق دستگاه ماداکسین، برای پاکسازی کلیه اجزا مرتبط با موتور، کاتالیزور و سیستم اگزوز نیازی به باز و بسته کردن هیچ یک از اجزا موتور و اگزوز و منبع کاتالیست نمی­باشد. بعلاوه زمان صرف شده برای باز و بسته کردن و پاکسازی هر یک از این اجزا در روش­های دیگر، بسیار بالاست. از این رو علیرغم اقتصادی بودن یا مقرون به صرفه بودن این روش، زمان زیادی برای پاکسازی قطعات نامبرده، مورد نیاز نیست.  

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :